diario de prácticas

2006-04-03T09:00:00.000-07:00

O MOMENTO FINAL

Chegou o momento final, o momento da nosa propia reflexión sobre este período de prácticas. Chega o momento de analizar o que fixemos, o que observamos, a nosa propia actuación na aula...todos aqueles cometidos que estiveron presentes nas prácticas. Todo iso quedará recollido nunha pequena memoria, que comezamos agora a elaborar crítica e reflexivamente, esperando tamén que nos sexa de utilidade a nós mesmos á hora de poñer en orde as nosas opinións, suxerencias...

2006-03-23T03:40:00.000-08:00

ACERCÁNDONOS........

Coincidindo coa chegada da primavera, acércase tamén o remate do noso derradeiro período de prácticas. Suponse que con isto é suficiente, pero aínda queda moito camiño por percorrer. Somos uns novatos no que a docencia se refire, polo menos no meu caso.
Como o día de hoxe non temos clase de inglés, aproveito esta entrada para comentar a sesión que tiven con 6º esta semana. ¿lembrades? Aquela que eu planifiquei sobre os deportes e que desgraciadamente tivemos que facer en dúas tandas. A idea de planificar dese xeito a sesión ocorréuseme porque supuxen que a titora ía chegar ao día seguinte e preguntarlles aos alumnos qué palabras relacionadas con algún deporte atoparon no diccionario. A verdade, un pouco aburrido e sistemático. Entón propúxenlle que antes de presentar directamente as palabras cada un traballase coas que conseguira, practicando así as novas, aquelas que non sabían aínda, o emprego de construccións novas, o aspecto comunicativo da lingua, sobre todo....Por iso plantexei traballar en grupos de 5 ou 6. A actividade consistía, primeiro, en que cada grupo elexía tres deportes. Despois tiñan que organizarse de xeito que elaborasen tres pistas sobre cada deporte, preparalas de forma oral, sen escribir nada, entre eles (o problema é que como tivemos que partir a sesión en dúas, ao final tiveron que escribir as pistas senón non se lembraban, a suxerencia deles mesmos). A parte máis lúdica consistía en que cada grupo ía dicindo as pistas de cada deporte e os restantes grupos tiñan que adivinar. Dependendo das pistas que necesitasen íanse restando puntos. Dibuxei un marcador de colorines do encerado, en grande.
Como esta sesión é a que elexín para facer a reflexión sobre a acción semanal, tampouco quero desvelar moitos datos, pero polas opinións dos rapaces creo que mereceu a pena facelo así, dixeron, porque aprenderon o vocabulario activamente, empregándoo para construir significados con sentido dentro do contexto que se lles pedía, empregaron a lingua (as instruccións e os paseos e charlas con eles foron en inglés, falaban en inglés porque eu lles falaba en inglés, pero como non teñen costume, cando me daba a volta era común que pasasen a falar en castelán/galego, ata que eu volvía).
Unha das razóns polas que planifiquei a sesión deste xeito, o que máis rápido se me ocorreu dun día para outro, xa a mencionei antes, para variar de actividades. Pero hai maís. Puiden observar que case non practican o traballo en grupo, polo tanto non existe interacción entre eles na nova lingua. A interacción que ten lugar é simplemente entre profesor-alumno cando o profesor explica os exercicios, dá instruccións, e os nenos piden se poden facer algo. Pero non hai unha conversa real, con vocabulario axeitado ao contexto, negociación de significados....bueno, todos recordamos os libros de lectura que leímos para Lingüística e Desenvolvemento e o que neles se propoñía dentro dun enfoque comunicativo. Outra razón é que quería comprobar cómo se desenvolvían dentro do grupo, en canto a organización, rendimento, producción expresiva...A verdade é que non me sorprendeu comprobar que lles costa moito falar en inglés, soltarse, xa que están máis acostumados a realizar exercicios máis mecánicos, con pautas máis restrinxidas (tal e como comprobaredes nas respostas que deron ao cuestionario que propuxo Mariña). Están tan pouco acostumados a traballar en grupo que con dicirvos que tardan máis de 15 min. en organizarse coas sillas e mesas, cambiarse de sitio, xa que están sentados en filas (organización que non creo moi efectiva na clases de lingua, pero bueno). Nas actividades comunicativas o alumno é o responsable da súa propia aprendizaxe. O enfoque comunicativo é un enfoque orientado á ACCIÖN donde todas as capacidades lingüísticas entran en funcionamento e cobran importancia e a única forma de desenvolvelas dentro do espazo-aula, tan limitando, é mediante traballos en grupo, con propostas de actividades en donde aprendan a aprender significativamente. Para iso sería moi interesante que o emprego das TICs entrase en xogo, como xa mencionei noutras ocasións, aínda que como mínimo fose para búsqueda de información, diarios de aprendizaxe, propostas de proxectos, presentación en powerpoint de temas elaborados polo profe.... e non se limitasen á que trae o libro ou a que lles proporcionamos as profes.
A aprendizaxe colaborativa penso que é unha moi boa estratexia didáctica, xa que en xeral axuda a desenvolver tanto habilidades como actitudes e valores:
-desenvolvemento da responsabilidade, de habilidades sociais
-capacidade de aprender por conta propia
-capacidade de análise, síntese e avaliación
-capacidade de tomar decisións
-desenvolvemento do pensamento crítico
-traballo en equipo
-comunciación oral e escrita entre os distintos membros e entre o conxunto da clase
-aumento da autoestima
Podemos dicir, case sen equivocarnos, que os traballos en grupo fomentar a diferenza que existe
entre idea de aprender en inglés e non inglés. Do mesmo xeito, o profesor deslígase un pouco dos alumnos , tratando de ser máis un facilitador ou guía na realización de actividades (xeralmente atopamos clases maxistocéntricas en donde o profe soe ter o protagonismo) . Un xeito de traballar, por exemplo, é crear equipos nos cales todos os alumnos se comprometen a aprender e tamén se preocupan de que todos os seus compañeiros aprendan. Asimesmo, poden realizar algunhas actividades fóra da aula (suxerentes, atractivas e sempre motivadoras), que servirán de apoio ou base a actividades dentro da aula. Esto serve para que o profe poida darlle un seguimiento e retroalimentación ao grupo sobre o que realizaron sin a súa supervisión e para ir proporcionándolles máis independencia na realización de actividades y resolución de conflictos, a medida que vaia avaliando positivamente o traballo, rendimento, participación...de cada grupo.

2006-03-22T10:59:00.000-08:00

ultimamente estou tendo problemas coa publicación das entradas e a introducción de fotos. Creo que é cuestión de Blogger, pero non estou segura, e non entendo por qué xa que a semana pasada funcionaba máis ou menos con normalidade. As novas tecnoloxías e máis eu sempre con problemas, xa se sabe, unha relación de amor-odio. Qué se vai facer, resignación!!!!
A entrada que leredes a continuación é anterior á de "análise de clases". Menos mal que gardei unha copia e non perdín todo o que escribín.

CHEGANDO AO REMATE FINAL

Non, non, non me olvidei de seguir comentándovos a miña andadura polo colexio, pero é que estes dous días estiven un pouquiño pachuchilla e xa facía esforzos para poder ir ás clases pola mañán e pola tarde, cando saía a febre xa estaba bastante alta e non tiña ánimos de ir a un ciber. Agora que estou un pouquichiño mellor, quero comentar algunhas cousiñas sobre as que sigo falando coa miña titora e reflexionando a modo persoal.
Debo dicir que agora que se achega a avaliación do segundo trimestre, os mestres andan ás carreiras para dar toda a materia que tiñan prevista e que por diferentes motivos non lles deu tempo. Aos rapaces xa se lles nota o agobio dos exames, que xa empezaron esta semana, polo que eu non tiven moitas clases que mereza a pena comentar, xa que tanto de lingua como de inglés algúns grupos xa tiveron exame. Como me gustaría reflexionar de xeito máis profundo sobre a avaliación un destes días noutra entrada, só quería mencionar agora que, por exemplo, en inglés, o que fai a miña titora e un exame de vocabulario (listas de vocabulario) sobre o tema que están dando e outro exame sobre o tema en cuestión: exercicios varios, gramática....Cóntase tamén a actitude na clase, a participación, o traballo individual á hora de facer os exercicios...todos os aspectos que coñecemos e que ela vai apuntando nunha axenda. Chámame bastante a atención que permanece non esquecemento á hora de valorar o traballo e esforzo do neno a destreza comunicativa, algo fundamental no proceso de ensinanza-aprendizaxe dunha lingua. Aínda que puiden comprobar que sí se traballa na clase este aspecto, por suposto, dentro das condicións limitadas do espazo-aula, ao final non se ten en conta para avaliar o progreso do neno non coñecemento desa lingua. Cando lle comentei sobre facer algún tipo de avaliación sobre o "speaking", a súa resposta foi que a este nivel aínda non estaban preparados para ter ese tipo de probas, que máis ou menos ela na execución das clases ía vendo como iban os nenos, cómo falaban, cómo pronunciaban, cómo se desenvolvían no inglés. Pois con bastantes deficiencias, por certo, xa que ao non ser unha práctica habitual non creo que sexan capaces de desenvolver as diferentes destrezas expresivas, que se van adquirindo progresivamente, e superar as trabas de distintas naturezas que se poden atopar: impedimentos de tipo cognitivo (falta de léxico, falta de gramática-"deep structure"-impedimentos nemolóxicos...), de tipo afectivo (sentimento de rechazo cara o diferente, tanto na expresión como na comprensión, pódense atopar con restriccións no uso porque senten temor ou vergoña de empregar a lingua...) ou de tipo físico. A articulación dunha lingua esixe práctica e por iso hai que axudarlles a superar estes impedimentos, entre outros, dende o seu primeiro contacto coa nova lingua, animándoos dende as clase a empregala, pouco a pouco, co que eles saiban, que é como se vai conquistando a lingua situándose a medida que avanzamos no proceso de ensinanza-aprendizaxe nun determinado nivel de producción xa que pouco a pouco os usos se van acomodando grazas a un proceso de negociación de significados que doutra forma nunca tería lugar, e que na maioría das aulas, como na miña, en moitas ocasións brilla pola súa ausencia. Partimos da base de que moitas das situacións que se lles plantexa nas aulas non son reais, non se asemellan á súa vida cotidiana, son, ao meu parecer, demasiado ficticias e programadas. Outro aspecto a destacar é, no meu caso, o nulo ou escaso uso das TICs como ferramenta, hoxe en día imprescindible, na ensinanza dunha lingua. Por exemplo, no colexio en donde realizei as prácticas de segundo curso, o titor propúxolle aos alumnos manter contacto por e-mail con outros rapaces da súa idade dun colexio inglés. Os nenos escribiron os e-mails con toda a ilusión do mundo. Cando eu rematei as prácticas aínda non se establecer o contacto entre os rapaces pero non fai moito, esta semana, atopeime cunha desas alumnas e comentoume que sí que contestaran, que se estaban mandando correos, pero como non era unha actividade que se fixese moi continuadamente, ela e máis a súa amiga inglesa, decidiran relacionarse vía "chat". Deste xeito, case todos os días falan un pouquiño sobre sí mesmas, os gustos, intereses, o que fan....(situacións reais de fala) que doutra forma non poderían facer xa que as tarefas que se lles propón non son tarefas reais, senón exercicios de sempre, en donde o neno teña que construir o seu propio coñecemento, é dicir, actividades significativas como traballos en grupo, actividades de búsqueda de información, toma de decisións e elaboración de traballos...en donde se fomenten as destrezas sociais, destrezas de input e destrezas de coavaliación e autoavaliación.
Está claro que os nenos teñen que ser os protagonistas e o centro do proceso de en-apr deixando de lado a concepción do alumno pasivo e receptor de coñecemento, pero non por empregar flashcards, xogos ou simplemente dar ordes e instrucción en inglés se está a traballar o aspecto comunicativo da lingua, simplemente estamos empregando actividades máis lúdicas para facer o de sempre, transmitir coñecemento sen máis.
Se entendemos as linguas como a principal ferramenta de comunicación entre os individuos como axentes sociais que somos, o docente debe procurar que se use activamente o idioma durante a clase, creando tarefas de comunicación que se parezan o máis posible ao que facemos na nosa vida real, ao que lle poda interesar aos nenso nesas idades (variedade de situacións diferentes), e isto é o que falla, entre outras cousas, as situacións seguen a ser as mesmas a cando eu estudaba, simplemente cambia o formato externo. O estudo da gramática e do vocabulario quedará enmarcado dentro do enfoque máis global que entende a lingua como un conxunto de funcións lingüísticas, non se presenta directamente, senón que o neno o vai asimilando, interiorizando e acomodando no seu esquema mental a través do uso e da negociación.
Para fomentar esta competencia comunicativa han de presentarse actividades similares ás que o alumno realize fóra da aula, na súa vida cotidiana, e que dentro do espazo-aula, se pode falar de actividades de traballo en parella ou grupos para axudarse colaborativamente uns a outros, para empregar a lingua na aula, traballar a interacción poñendo en marcha non só o coñecemento léxico ou gramatical, senón tamén as estratexias necesarias para que a comunicación sexa fructífera tando cando se escoita ou se lee como cando se fala ou se escribe, aprendendo a ser máis "competentes" á hora de comunicarse.

2006-03-22T09:57:00.000-08:00

ANÁLISE DE CLASES

Ao longo dos días que levamos esta semana, non podo dicir que fosen moi fructíferos para a miña reflexión da planificación e execución do proceso de ensinanza-aprendizaxe. Deixo a un lado a avaliación sobre a posta en práctica da planificación xa que é un aspecto que penso non se pon en práctica moi a miúdo. Por suposto existe planificación das sesións, obviamente a execución é imprescindible, pero a avaliación.....é unha asignatura pendente por parte do profesorado de linguas. Non se ten por costume analizar ou avaliar cómo foi a sesión, qué fallou, qué tivo éxito, en qué plantexamentos me puiden equivocar...Na maioría das ocasións, cando algo falla bótase a culpa aos nenos: hoxe non é o seu día, están vagos, pouco traballadores, as clases de inglés pola tarde mellor que non (e recoñezo que é verdade. Os nenos polas tardes soen estar máis cansos, intranquilos e impacientes por saír).
Estes días pouco podo comentar. Comenzan os exames e xa tiven uns cantos polo que as clases de inglés se reducen ao mínimo. gustaríame comentar unha clase de 4º do luns e outra de 3º do martes como exemplos de cómo se vai desenvolvendo a posta en práctica na aula de inglés. A clase que tiven con 6º prefiro reservar o seu comentario para a reflexión sobre a acción de cada semana xa que é a que eu planifiquei sobre o vocabulario de deportes que vos comentei nunha entrada anterior. Como as restantes sesións analizadas en base ás preguntas de análise propostas están desarrolladas conxuntamente e incluireinas na memoria directamente para non repetir o mesmo preferín comentar no blog algunhas daquelas sesións que non foron debatidas cos nenos e a titora.
Con respecto á clase de 4º, comezamos empregando o class book (esta semana a verdade é que o está empregando moito en comparación coas anteriores, ao mellor motivada pola proximidade dos exames, menos tempo para planificar....)
-First, we are going to remember the story again. Listen to the story, please! (a historia xa a escoitaran o venres anterior e estiveran traballando sobre ela: "I can't do my homework", con listening, flashcards, cuestións sobre a comprensión da historia...)
Escoitan a historia novamente no CD (comprensión oral) para despois, cada neno, representar un presonaxe da mesma (reading). Repítese varias veces para que podan participar a maioría, que queren saír voluntarios e non queren quedar sin ler.
Como se trata dunha histora en donde un neno trata de facer os deberes en distintas partes da casa pero non poden porque están ocupadas por outros membros da familia, a profesora aproveita para practicar novamente as partes da casa:
-Where is Dan in picture 2?
-kitchen
-sorry?
-He is in the kitchen-repite o neno (sabe que a profe sempre pide as respostas longas)
Despois de varias cuestións deste tipo, comeza a intercalalas con outras nas que recordan as accións e tamén os pronomes persoais, xa que algún neno ten problemas con eles:
-What's Dad doing in picture number 1?
-He's cooking dinner
De seguido:
-Now, we are going to translate the story. (sí, listes ben, a omnipresente traducción apareceu como exercicio habitual esta semana que se emprega máis o libro de texto e os listenings, o cancro da ensinanza de linguas. Qué desilusión!!!)
Nesta ocasión, outros nenos fan o papel de cada personaxe pero traducindo ao castelán/galego o que din en cada viñeta. Chamoume a atención que estes días en diferentes clases empregou as historias dos libros de texto, mandou ler, traducir, comprender...pero non producir, quero dicir, nin oralmente, mediante un role-play, nin de forma escrita, por exemplo, que mediante as viñetas inventasen outro texto e despois o escenificasen por grupos.
Despois de rematar de "traducir", a profesora manda identificar a flashcard(levántaa e ensínaa a toda a clase) co texto que aparece no libro e lelo en alto.
Para finalizar a sesión, que foi bastante convencional para o que eu estaba acostumada neste grupo, mándalles abrir o Activity Book, donde teñen que facer un exercicio de repaso de accións (que son as típicas de sempre):
-He's washing up
-She's listening to music
-they are playing on the computer....
e outro de escoitar no CD e identificar as accións que se mencionan cos debuxos que aparecen no libro.
A clase de 3º foi un pouquiño máis activa e participativa por parte dos nenos. Coma sempre, comeza correxindo os exercicios que mandou de deberes (sempre manda algún). Despois:
-Do you remember the story of the tiger and the gorilla? (é a historia do tigre e do gorila na que xa traballaran a semana anteri.
-Yes, yes.
-Ok. Now, I need ten volunteers (levantan a man todos, por suposto, pero escolle a dez nenos. Consecuentemente, o resto quedan todos compunxidos)
Reparte as flashcards da historia entre os 10, que se atopan xa no encerado.
-As you can see, the cards are not in the correct order. You have to put them in the correct order, ok? (como vedes as instruccións son sinxelas e máis despacio do habitual para que a entendan sen necesidade de falar en español)
O resto vai dicíndolles como teñen que colocarse. Teñen que poñerse de acordo sobre a posición, non poden dicir uns unha e outros outra (dialogar e tomar decisións). Cando rematan teñen que abrir o libro e comprobar si, ao final, teñen boa memoria e os colocaron ben ou mal.
-Now, I'm going to read a card and you have to put that card up (comprensión oral). Así ata completar a historia.
-Ok, very good.
-Otehr volunteers....(saen outros nenos que xa estaban protestando porque non cambiaba)
-This time I'm going to say one or two words related to the card and you put it back. Remember, BACK (e fai ela o xesto de poñer un papel na espalda). Novamente completa a historia
Agora, todos sentados xa, a profe levanta unha a unha as tarxetas e os nenos teñen que ler, dende o libro, o que pon cada viñeta que se está a amosar (reading). Depois, reparte novamente as flashcards entre algúns nenos, esta vez sentados todos, e pon o "listening" da historia e aqueles que teñan a flashcard correspondente á viñeta que se está a escoitar teñen que mantela levantada. Ao principio había algún despistado que non entendera ben a dinámica da actividade, pero despois dalgunha mostra, foina collendo perfectamente.
Rematou a clase introducindo unha canción sobre outros animais salvaxe e dónde viven. Primeiro lee a canción en alto, ensina os debuxos dos animais (lion, whale, zebra...) e vai explicando donde viven:
-tigers live in the jungle. Tigers don't live in the sea. Do tigers live in Santiago?
-No!!!
E así con todos os animais que aparecen na canción. Os nenos escoitanna, cántanna e bailan.
Explicándo así a sesión parece unha clase un pouco liosa, con moitas actividades, descompensada...pero a verdade é que as actividades eran todas bastante curtas e os nenos estiveron moi activos e participativos, incluso divertíndose. Coma sempre, aínda que hai "speaking", segue a faltar o aspecto comunicativo en situación real da lingua. Todas son situacións preestablecidas ben pola profesora, ben polo libro de texto.
Por certo, hoxe entreguei o cuestionario sobre o inglés na clase de 6º. O fin de semana tocarame reflexión e análise sobre o mesmo. A ver cáles son os resultados, pero polo que puiden observar, ahi algunhas respostas bastante significativas, algunhas ata chocantes.

2006-03-17T04:35:00.000-08:00

REMATANDO A CUARTA SEMANA

Ola de novo. Lémbrome que o último día rematei o meu comentario dicindo que ía planificar unha sesión con rapaces de 6º de Primaria partindo dunha tarefa que a profesora mandara para casa: buscar no diccionario palabras relacionadas con algún deporte que saira na clase e que tivese que ver coa idea de "place", "equipment" ou "clothes". A verdade, paréciame bastante limitado chegar á clase e que cada un fose dicindo as palabras que atopou e se escribisen no encerado. Ademáis podíase propoñer outra forma de atopar palabras relacionadas cos deportes, como búsqueda en Internet de páxinas relacionadas con este tema, que trouxesen eles material como periódicos ou revistas deportivas en inglés...
A miña planificación tiña como obxectivos que os nenos traballasen en grupos esas palabras directamente, ao mesmo tempo que practicaban estructuras gramaticais, unhas novas e outras para repasar, interaccionasen comunicativamente entre os distintos membros do grupo para tomar decisións, construir as oracións, elexir os deportes....
A tarefa consistía nun xogo, polo que había que dividir a clase en 4 grupos de 6 persoas, máis ou menos. Eu prepareina para os 50 min. de clase (despois viñeron os problemas) xa que é unha actividade longa que consta de dúas partes: a elaboración das pistas e despois o xogo en sí. Cada grupo, que debería ter preparadas as palabras clave, ten que elexir tres deportes e construir 5 "clues" (que despois se escribirán en fichas grandes para ensinalas), xa que despois cada grupo irá decíndoas e os outros grupos terían que ir adiviñando. Cantas máis pistas necesitasen, menos puntos conseguirían. O que adiviñase o deporte con menos pistas sería o gañador. Eles mesmos terían que pensar o tipo de estructuras a empregar para elaborar as pistas dependendo do coñecemento dos distintos membros do grupo, máis complexas, sinxelas, vocabulario (o ideal sería que tivesen á súa disposición ordenadores para pode buscar información necesaria)...
Por suposto, as instruccións foron dadas en inglés, puxen un exemplo antes de comezar. Eu elexín un deporte e din 5 pistas, oralmente, para que eles visen mais ou menos cómo tiñan que facer.
O problema estivo en que, aínda que eu xe dixera á profesora que era unha tarefa bastante larga, tendo en conta que xa tarden 10 min. en poñerse en grupo, outros 10 en explicarla..., ela prefiriu poñer un listening antes do libro de texto e traballar un pouco de vocabulario referente a ese listening (traducción ao español incluída). Cando se deu conta só quedaban 25 min. de clase, polo que, desgraciadamente para min, só se puido empezar a actividade pero non acabala. Mi gozo en un pozo!!!! xa que era a sesión que eu tiña pensano analizar cos nenos e con ela hoxe. Tereino que pospoñer para luns que é cando volven a ter inglés e continuaremos donde o deixamos. Parece que hoxe non me saiu nada ben. Non podo analizar a miña planificación, si foi unha actividade que funcionou, que pensan eles, cómo vin eu a actividade...porque a temos que facer en dúas tandas. A verdade é que me quedei bastante frustrada xa que me parecía, dentro das posibilidades que me ofrecían, unha actividade interactiva, comunicativa, colaborativa en donde os nenos aprenden significativa e activamente a lingua. Eu ía comprobando que falasen en inglés, dentro das súas posibilidades, si estaban facendo correctamente a actividade, se tiñan dúbidas...rotando polos distintos grupos.
Espero polo menos que o luns saia un pouquiño mellor.

2006-03-16T03:30:00.000-08:00

3º E 4º DE PRIMARIA

Aínda que apareza con data de hoxe, esta entrada foi redactada onte mércores, día 15, pero tiven porblemas para publicala xa que fallou a conexión con blogger na aula de informática da biblioteca Concepción Arenal.

Falei non anterior comentario de que, en comparación coas clases de 5º curso, e sen chegar a ser un enfoque comunicativo por tarefas tal e como o puidemos profundizar dende as clases de Lingüística e Desenvolvemento ou a través da lectura dos diferentes libros propostos, as clases de 3º e 4º son moito máis activas, participativas, poñendo énfase e traballando a producción e a comprensión oral, ao mesmo tempo que os nenos se divirten, se motivan por medio dun tipo de aprendizaxe non memorístico ou excesivamente teórico. Está claro que os nenos teñen que ser os protagonistas do proceso de ensinanza-aprendizaxe, deixando a un lado a concepción dun alumno pasivo e receptor de coñecementos.

Nestas clases a profesora traballa moito con xogos, tarefas de comprensión e producción oral por parte dos nenos, tendo en conta a súa idade, que non podemos esperar que aos 9/10 anos manteñan unha conversación totalmente clara na nova lingua xa que falla o léxico, a "deep structure"... é dicir, adaptada ao seu nivel, que non é o mesmo en todos eles. Sí se pode comprobrar que son capaces de expresarse na lingua, co que eles saben e o que van aprendendo pouco a pouco, o que interiorizan das expresións empregadas pola profesora, aínda que na maioría das veces se lles escapa o castelán/galego, pero cando ven que ben eu o a titora lles respostamos en inglés, xa inmediatamente cambian o "chip" e fan o esforzo de preguntar ou falar en inglés.

Onte pola tarde, a clase de 3º, por exemplo, tivo dúas actividades centrais baseadas fundamentalmente na comprensión oral. A primeria delas foi un xogo. Lémbrovos que con esta clase estamos traballando as partes do corpo (este xoves teñen exame).

-Silent, please! We're goingo to play a game. I'm going to divide the class into groups and each group has the name of a part of the body, ok? Do you understand me?

-Yes, Yes. Outros xesticulan coa man que así así, máis ou menos

-Well, you five are the eyes. You the ears. You the mouth. You the face and you the nose. (repíteo por si algún estaba perdido). When I say your name you stand up, Ok? for example, I say EYES, the group of the eyes stand up. I say FACE and the group of the eyes, sit down and the group of the face stand up. If one person of the group make a mistake and stand up when it's not your turn, you miss (e volve a facer un exemplo).

Empeza o xogo, ao principio hai unha pequena confusión ata que non asimilan ben as regras do xogo pero despois duns minutos non hai ningún problema e canto máis rápido decimos as palabras, incluso facendo trampas para enganar e comprobar que estamos atentos (por exemplo, dicir dúas veces seguidas MOUTH, e si algún se senta, queda eliminado) máis motivados e interesados non xogo están.

Cando remata a actividade, a profesora decide tranquilizalos contando unha historia que ven no Text book, pero sen facer o típico listening programado, senón que colle unhas flashcards grandes (os libros están pechados) e actúa de storyteller: Listen to the story, please. Vai escenificando cada escea, poñendo a voz dos diferentes personaxes: the gorilla and the tiger. Cando remata, pregunta.

-do you understand the story?, who wants to tell me something about it?

-I, I!-Ok, Inés.

-It is a gorilla and a tiger. The gorilla not like animals. The tiger not like the storm.

Como vemos hai fallos. O seu nivel fai que teña un coñecemento máis limitado da lingua pero é perfectamente capaz de facerse entender. A profe non a corrixe. Limítase a decilo ela correctamente dando outras suxerencias. Segue preguntando sobre máis cousas da historia que recordaban e sobre os debuxos, de qué color eran os animais, qué partes do corpo sobresaían nos debuxos....Deste xeito tamén practiva a producción oral mantendo unha conversa, mis ou menos limitada, sobre a historia.

Para o venres estou preparando unha sesión coa clase de 6º partindo dunha tarefa que a profe mandou facer para casa: buscar unhas palabras relacionadas con deportes no diccionario. Comenteille hoxe á tarde a posibilidade de traballar en grupos con esas palabras en lugar de preguntarlles directamente cáles buscaron e escribilas no encerado. Pareceulle ben e, bueno, vouno a intentar, a ver qué tal funciona. Ademáis tócame analizar esta sesión mediante as cuestións de reflexión sobre a acción, así que saberei de primeira man qué lles pareceu a eles e á titora. Pero esta é outra historia que contarei no seu momento. Tamén estou pensando plantexarlles cubrir o cuestionario que Mariña colgou nunha das súas entradas xa que me pareceu bastante interesante e productivo á hora de facer unha análise final das prácticas e tamén de coñecer a opinión xeal dos nenos sobre o inglés, a súa utilidade, as clases no seu centro....creo que o terei que facer a finais da semana que ven, xa que só me deixa os venres para estes asuntos de preguntas, debates, reflexións ou cuestionarios.

2006-03-14T04:33:00.000-08:00

MAIS DO MESMO

Acabo de saír do cole e gustaríame compartir con vós unha clase que tiven hoxe cos alumnos de 5º curso como un exemplo do que considero unha planificación negativa ou perxudicial para como debe ser un enfoque innovador e comunicativo non proceso de ensinanza-aprendizaxe dunha lingua. Recordoume moito a unha metodoloxía baseada en parte na gramática tradicional, en parte nos drills transformacionais que se expoñían nos libros que tivemos que traballar nas asignaturas de Desenvolvemento e Lingüística.
A clase comezou correxindo os exercicos que se puxeran de tarefa para a casa e que consistían básicamente en exercicios de transformación:
Ex:
Hay dos niños en la clase-------There are two children in the classroom
There aren't two children in the classroom
Are there two children in the classroom?
E así outras catro oracións para poñer en afirmativa, negativa e interrogativa. Cada unha delas escribíanna no encerado nenos que se ofrecían voluntarios. Os fallos que ían tendo correxíanse entre toda a clase.
Ao rematar,
-How many people did all the sentences right?
Só levantaron a man uns 5 ou 6 rapaces de 22 que son. A razón hai que buscala fundamentalmente en que estes apartados de teoría gramaticas foron explicados dando directametne as regras, os exemplos e copiando na libreta. ¿A qué nos soa?, ¿resúltanos descoñecido esta metodoloxía? Eu fou a que vivín nas miñas carnes durante o meu período de escolarización obrigatorio. ¿Non se evolucionou dende entón? ¿Qué pasa cos avances en investigacións metodolóxicas, quedan no olvido, escritas en papel?
Segue a clase na mesma liña:
-Now, I'm going to write some sentences and you have to complete them
Ex:
________________ a box on the floor
________________ any rubber in the pencilcase?
..........
Despois duns minutos para copialas e completalas no caderno, saen ao encerado a escribir a resposta correcta. Novamente, os fallos, que os houbo, como non, corríxense entre todos.
Seguinte exercicio: escribir unhas oracións no encerado para completar con "To be" ou "have got". A intención da profesora, segundo me comentou era comprobar si conxugaban estes verbos ou como ela se esperaba simplemente se limitasen a escribir nos ocos "be" ou "have". Tiña razón, algúns, os menos, non conxugaron os verbos, outros confundíannos, moitos non distinguen entre is e are porque o que fan é chapar a lista da conxugación sen practicar nada máis e cando falla unha persoa xa non saber seguir. Este é o problema deste tipo de metodoloxía, que non axuda aos nenos a pensar, a construír significativametne o seu coñecemento.
A clase remata poñendo novamente tarefa para casa. Trátase dun exercicio de posesivos e demostrativos no que teñen que rodear os posesivos e subrayar os desmostrativos de varias oracións. Outro exercicio consiste en traducir catro oracións ao inglés e pasalas a afirmativas, interrogativas e negativas. Máis do mesmo.
Pregúntome cómo neste grupo sempre se limita a dar gramática e máis gramática, machacando aos nenos, que están aburridos, confundidos con tanta regra que non saben para qué serve, e noutros grupos as clases son máis comunicativas, activas e participativas.

2006-03-13T04:34:00.000-08:00

COMEZAMOS UNHA NOVA SEMANA DE ANDADURA

Novamente no colexio. Empeza a cuarta semana de prácticas: máis cómoda, máis tranquila, máis fluída dentro da aula, no desenrolo da clase e no trato cos nenos.
Durante a mañán tivemos as tres clases de inglés, tres clases do máis variadas.
Na clase de 4º seguimos traballando cos obxectos que se poden atopar nas distintas habitacións dunha casa: "Furniture"
-We're going to review the vocabulary about the house. Remember, what things can you see in the living room?
Os nenos comenzan a dicir aquelas palabras das que se lembran e vamos colocando no encerado os debuxos (flashcards) correspondentes das que mencionan: rug, sofa, armchair, lamp, coffee table...
-Montse, How do you say "cuadro" in English?
-picture
Como sempre que se trata con vocabulario, despois de traballado mediante pósters, oralmente, xogos, exercicios variados, escríbese unha lista no caderno co título correspondente, tendo en conta que ata o de agora aínda non as viran escritas, traballaban a pronunciación e a asociación palabra-debuxo:
FURNITURE
-In the living room
a television
a sofa
a bookcase
a lamp
.....
E así sucesivamente ata ter escritas non caderno aquelas que xa viran.
-Now, we are going to think about the things you can find in the bedroom. Tell me something.
Os rapaces comenzan a dicir aquelas que xa viran cando se traballara co conto de Spot: bed, rug, lamp, pictures.....e aprenden outras novas mediante as flashcards: bedside table e chest of drawers.
-What can you see, for example, in the hall?
A medida que se van dicindo aquelas que xa coñecen vanse colocando os debuxos no encerado, no apartado correspondente. Algunhas non as coñecen, como umbrella stand ou hallstand, polo que se colocan e se dí en voz alta a palabra para que lles vaia sonando.
Ao final da clase vanse repetindo en voz alta todas as palabras correspondentes ás flashcards colocadas no encerado para que se vaian recordando.
O que penso que falla neste tipo de clases, aínda que os nenos se amosan interesados e participativos, é que non existe unha comunicación real, xa que se están aprendendo o vocabulario aillado dun contexto en onde lle poidan ver utilidade, que serve para algo. Están a aprender palabras simplemente que despois lles soarán pero non estou moi segura de que as poidan empregar despois nun contexto comunicativo real, en donde por exemplo van a unha tenda de mobles, electrodomésticos ou decoración para mercar algo e teñen que preguntar si hay tal cousa, canto custa, si teñen determinado modelo....Actividade que se podería levar a cabo como proposta de tarefa, por exemplo.
Durante a clase de 6º traballamos outra vez os deportes, que xa comezamos a semana pasada. Pero ante a pregúntase:
-Did you do the activities? Aqueles que non as teñen feitas levan un negativo para a avaliación final e unha nota para a casa (con este tema son bastante estrictos os profes e os nenos van con notas para casa todos os días, porque se non é nunha asignatura é noutra, pero nunca teñen os deberes feitos).
-Ok, now we are going to check the activities.
Despois de correxir as actividades, colocamos un póster no encerado: A STADIUM emediante "guess the sport" vamos dando pistas para adiviñar de qué deporte estamos a falar: It's a team sport, You need a ball, there are eleven players, there is a goalkeeper, you kick a ball... ata que adiviñan o deporte. E así ata que máis ou menos se ven todos os que aparecen no póster.
Posteriormente escoitan un listening correspondente á unidade 2 do libro de texto sobre deportes. Nel teñen que adiviñar, segundo van escoitando, de qué deporte se trata e asocialo cos debuxos que veñen no libro. Despois vólvese a repetir o listening e vaise parando pouco a pouco para saber o que están a dicir os interlocutores. Coñecer o diálogo. Quizais estaría ben que despois se lles mandase empezar a preparar en gurpos un role-play similar que escenificarían na seguinte clase, pero xa se pasa a outra actividade totalmente independente no Activity Book, Tick the correct answer, a través doutro listening.
Parecéronme demasiadas actividades desconectadas entre sí na mesma clase, sen traballar en profundade, como quedando no aire, excepto o vocabulario de deportes. Pero creo que a peor de todas as da mañán foi a de 5º, que segue a ser de gramática pura e dura, é dicir, pasar de afirmativas a negativas e interrogativas a estrutura There is/there are. Obviamente, como case sempre ocorre cando falta práctica e se lle dá en apuntes gramaticais a teoría, os nenos non a teñen asimilada, nunca a escoitaron comunicativamente falando, en conversas o mais reais posibles, en diálogos entre eles, por exemplo...case ninguén as sabe facer.
Como vedes, planificacións para todos os gustos, pero ningunha a ideal, a que nos gustaría a todos.

2006-03-10T09:28:00.000-08:00

A PRÁCTICA DA CORRECCIÓN DE ERROS

Este é un tema do que xa falei anteriormente e que me preocupa considerablemente á hora de impartir clase, quizais unha das asignaturas pendentes dos docentes, xunto coa avaliación. En realidade ¿sabemos como facer fronte aos erros que os nosos alumnos cometen? ¿cómo o fan os nosos titores? Dende a miña experiencia pudien comprobar que depende moito da hora de clase, do humor do profesor, de quén cometa o erro...dende logo hai moitas variables. Nalgunha ocasión simplemente dí, "that's no correct!" ou "No, that's wrong!"; noutras pregunta, "are you sure?" entón o neno dáse de conta de que acaba de cometer un erro e intenta repetilo correctamente; en ocasión ela mesma corrixe o erro pronuniciando correctamente. Por exemplo, nunha das sesións de hoxe, cos alumnos de 6º, nun dos exercicios os rapaces tiñan que responder oralmente unhas cuestións sobre un texto que acababan de ler:
-What are her hobbies?-preguntou a mestra
-Her hobbies is play tennis, computer games...-dixo un dos alumnos
-Mm! Her hobbies ARE...
Supoño que existen moitas formas de correxir tanto un discurso oral como un discurso escrito, quizais este último sexa máis sinxelo de correxir que o primeiro, xa que no discurso oral tes que tomar as decisións rápidamente. É importante, creo, por parte dos profesores ter presente en todo momento que o xeito en que corrixamos os erros vai a ter efectos non alumno (de motivación, de interese, de actitude cara a materia, de autoestima, na imaxe que se ten dun mesmo, ritmo de aprendizaxe...). Dende logo, correxir aos alumnos será inútil se ao final resulta unha práctica frustrante e desalentadora para o proceso de aprendizaxe dunha nova lingua. Ha de levarse a cabo co maior tacto posible, sin que implique unha riña ou reprimenta como nalgúns momentos teño observado, senón un acto positivo, natural e propio no proceso inicial de adquisición dunha lingua estranxeira. ¿Cal é a forma, e o que é tan importante, o momento máis axeitado para ter en conta o proceso de corrección? Gustaríame falar aquí do aspecto oral da lingua xa que é o que máis se traballa, sobre todo a estas idades, e dende un enfoque comunicativo. Creo que deberiamos distinguir entre "accuracy" e "fluency". Na fase en que se pretende unha producción da lingua, precisa e exacta, o profesor indica que o estudante cometeu un erro, si este entende a indicación quizais sexa capaz de autocorrexirse. Nese caso podemos pensar que se trata dun "mistake" e non dun "error", segundo o que vimos en Lingüística Aplicada, polo que neste caso a corrección pode axudar na súa aprendizaxe. Neste senso existen unha serie de técnicas que nos poden axudar a traballar coa corrección de erros, tales como "repeating", na que o profesor empregaría "again, please" ou "sorry?" facendo que non escoitou para que o neno repita algo que dixo incorrectamente, ou tamén repetindo toda a frase que se dixo en tono interrogativo, como dubidando de que estivese ben o que se acaba de dicir, enfatizando a parte incorrecta: "THERE IS two apples?" ("echoing"). É esta última quizais a máis eficiente delas. Outras como a que se coñece como "denial", na que se lle dí ao estudante que iso está mal e mándaselle dicilo ben; "questioning", na que se lle dí, por exemplo, "Is that correct?", pedindo que o neno che responda a cuestión, facendo ao mesmo tempo que se sinta exposto ante os seus compañeiros (medo ao ridículo, vergoña...); "Expression", indicando mediante expresións coa cara ou xestos que o que se acaba de dicir é incorrecto e que o estudiante pode interpretar como unha burla sentíndose incómodo e ridiculizado ante o que acaba de dicir. Seguro que hai maís, pero agora mesmo non se me ocorren, mais sobre todo estas últimas, moi empregadas polo que podo observar dende as prácticas ou de conversas con compañeiras, son potencialmente desalentadoras conseguindo que en próximas actividades comunicativas os nenos non se sentan seguros e con confianza suficiente para falar na nova lingua. Penso que nestas etapas se pode deixar que os rapaces falen como saben, co que saben nese momento da lingua, axudándolles, por suposto, libremente. Pouco a pouco irán modificando o seu discurso, sempre dentro do seu nivel e ritmo de aprendizaxe, a media que escoiten esas expresións, fórmulas e vocabulario nas conversas. En moitas ocasións os profesores excédense nas súas correccións, queren que pronunicen correctamente, que constrúan expresións sen fallos...polo que os interrompen contínuamente na súa producción discursiva perxudicando a espontaneidade e informalidade da comunicación oral. Entra aquí en xogo o concepto de "fluency" xa que si os nenos están contínuamente usando a lingua en situacións meticulosamente controladas de aula será moito máis compricado que aprendan a usar a lingua en situacións cotiás da vida diaria, que é realmente o importante da aprendizaxe dunha lingua: poder comunicarse con ela fóra do espazo aula. Así, cando un neno está intentando empregar a lingua comunicativamente é perxudicial correxilo contínuamente cada fallo, cada imprecisión, dando a impresión de que non estamos pendentes do que está a dicir senón de cómo o está a dicir (e os nenos son moi listos e perciben todo). Os erros na linguaxe son frecuentes incluso en falantes nativos e, por suposto, tampouco queremos imitar a un falante nativo porque non o somos. Ser máis tolerante e paciente cara o erro sería unha virtude do profesor en actividades de fluidez oral, en donde o énfase ha de poñerse no contido e non na forma. Os problemas que poidan xurdir pódense resolver máis adiante.
Moitas veces podemos comprobar que a comunicación se rompe xa que os nenos non saben qué dicir, non se lles ocorre como continuar ou non saben a expresión ou palabra que queren dicir. É o momento en que o profesor pode intervir suxerindo ou aportando discretamente algún tipo de corrección suaviña ("gentle correction"), por exemplo, suxerindo cómo se pode continuar a conversa, poñendo a man detrais da orella facendo que non escoitamos ben...sempre e cando a súa intervención non se entrometa demasiado na comunicación. Si os erros non son tan serios que necesiten unha intervención inmediata ésta pode retrasarse ("delayed correction"). Esto supón quizais que o profesor, que se pode olvidar do que os estudantes dixeron, ha de tomar nota dos erros máis comúns e frecuentes que se foron producindo para traballalos posteriormente. Cando os nenos están a traballar en parellas, grupos para proxectos, facendo unha role-play...podemos pasear pola clase e estar atentos ás conversas, si algún neno non sabe cómo dicir algo axudalo, pero sempre tendo en conta que non se debe romper a atmósfera comunicativa que se está a crear entre eles, recollendo mentalemente ou nunha ficha os erros que se van escoitando. Quizais si os erros se producen en aspectos importantes sobre o que se está a traballar nese momento deberiamos pensar en planificar doutro xeito a nosa práctica para ese aspecto porque pode non funcionar a que nós tiñamos pensado.
Entendo que en moitas ocasións, por non dicir na maioría, a noso primeiro impulso é dicir "No, that's wrong" ou "It's not correct", sobre todo cando oímos o mesmo erro unha e outra vez. Pero debemos pensar nos alumnos, no que poden sentir nese momento e buscar formas alternativas para tratar o proceso de corrección da maneira que pode perxudicar menos a actitude do neno e o seu proceso de aprendizaxe da nova lingua xa que somo nós os que mello coñecemos aos nosos alumnos e a teoría moitas veces non dá coa resposta correcta.

2006-03-10T04:26:00.000-08:00

REMATE 3ª SEMANA

Chegamos ao remate da terceira semana. Neste punto xa existe máis confianza entre os nenos e máis eu, e tamén coa titora. Os nenos xa son máis espontáneos conmigo, falan máis, preguntan máis, polo que me resulta máis facer facer a reflexión sobre a acción dunhas das sesións da semana, nas anteriores aínda non se atrevían a respostar con total liberdade, resultándome difícil facer que respostasen ás preguntas xa que tiven que guialos un pouquiño, tendo en contan que é algo ao que non están acostumados, pararse a reflexionar sobre o que acaban de facer, de aprender, cómo se lles ensina a nova lingua, qué utilidade lles parece que ten... Teño o problema de que este tipo de debate entre as dúas profes e os alumnos só o podo facer os venres, como xa dixen noutra ocasión, día que teñen unha hora de inglés e outra de castelán seguidas polo que a profe pode sacar un pouquiño de tempo da clase de lingua para poder falar cos nenos. Outro problema é que me gustaría que as sesións nas que eu puidese expoñer a reflexión fosen máis variadas en canto ao curso, xa que si dou en 4 cursos, polo menos que fose unha sesión de cada un deles, pero iso eme totalmente imposible, consecuentemente, só aparecerán de 4º e de 6º, que non está tampouco de todo mal xa que un curso pertence ao segundo ciclo e outro ao terceiro, podendo así analizar as súas respostas en canto a diferencia de idade, madurez, motivacións...
Como análise da semana teño que dicir que agora me sinto moito máis cómoda dando a clase. Xa dixen que na maioría das ocasións impartímola conxuntamente entre as dúas. Ás veces introduzo algún tipo de actividade que a min me parece máis atractiva, pero só cando teño tempo de preparar o material.
Doume de conta de que a profesora traballa máis a oralidade e a fala da lingua inglesa nos niveis máis baixos a través de xogos ( o tan empregado "Bingo", "guess the word", ), seguir instruccións, cancións inventadas nese momento en donde os nenos seguen o ritmo e a pronunciación. A gramática introdúcese a través de tarefas orais, por exemplo, nunha clase de 3º, estabamos traballando coas partes do corpo, polo que entreguou unhas fotocopias co debuxo dun robot que tiñan que ir reconstruíndo coa axuda das partes do corpo que aparecían dispersas polo papel. En teoría tiñan que escribir oración empregando This is his......., These are his......, expresións que nunca antes traballaran directamente, sí de oilas noutro momento en outras conversas e exercicios orais. Algúns dos rapaces non entende a explicación do exercicio polo que non saben levalo á práctica. Pareceume un pouco aburrida a actividade, xa que pensaba que os nenos ían escribir sin entender nada, así que lle suxerín a Montse facela de forma oral, interaccionando cos nenos para correxir os erros que puideran ter (tiñan que diferenciar entre o singular e o plural e cómo este se construe con verbo to be). Deste xeito:
-Ok, now we are going to make the robot. Are you ready?
-yes, yes
empezo eu a facer a primeira. Collo tizas de colores (que sempre lles chama máis a atención cando debuxan)
-This is his head (debúxoa non encerado, ao mesmo tempo que a volto a pronunicar a expresión facéndo énfase non THIS IS... e sinalo o debuxo da fotocopia para que saiban localizala)
-THESE ARE his eyes (sego debuxando, elixo "eyes" para que vexan que pinto dous ollos e non un e que en inglés iso se dí de forma diferente)
A partir de ahí xa deixo que sexan eles os que me vaian dicindo
-Who wants to tell me a part of the body?
-I, I,....(non lles corrixo por "me" xa que creo que é algo que non teñen por qué saber e que irán asimilando a medida que o vaian oíndo)
-Well, tell me one.
-This are his nose
-are you sure? have you got one nose or two noses?
-One nose. Oh, is is is
-This is his nose. Very well
E así sucesivamente ata ter o robot xa construído a medida que tamén eles mesmos se ían dando contas dos erros que cometían. Creo que ao final, aínda que nos levou bastante tempo, tendo en conta que son nenos de 8-9 anos, que necesitan tempo para recordar e pensar cómo se fai..., resultou unha actividade fructífera, sobre todo no apartado de asimilar e interiorizar o singular e o plural, na colaboración duns con outros á hora de correxirse, entre outros aspectos.

2006-03-09T03:43:00.000-08:00

WHERE IS SPOT?
gustaríame comentar aquí unha sesión do martes día 7 de marzo que non comentei anterioremente xa que como teño por costume escribir non blog á hora do xantar, cando máis tempo libre teño, non a puiden incorporar antes xa que tivo lugar o martes pola tarde. Onte foime imposible sentarme un momentiño a escribir na blog, polo que teño algunhas cousiñas para reflexionar e debatir, si o considerades convinte, sobre estes días.
Comezarei pois pola sesión do martes na clase de 4º, unha clase de inglés que, xunto coa de 3º, resulta moi amena, dinámica, participativa e comunicativa xa que se basea fundamentalmente na participación oral do alumnado, na interacción coas profesoras (aínda que a situación comunicativa queda dentro da aula e non se acerca moito a situacións reais de actos de fala). Teño que dicir que estou a participar no desenrolo destas clases como unha profesora máis, traballo con eles como unha alumna máis cando teñen que facer as actividades, axúdolles a solucionar os erros (tema do que me gustaría falar máis en profundidade noutro momento), é dicir, levando a clase conxuntamente coa titora, pero sempre ao ritmo que ela vai marcando. Nalgunha ocasión teño comezado eu a clase soa xa que ela ten que quedar no despacho con algún asunto, e ahí sí que fago eu un pouco o que quero, empezo a falar cos nenos en inglés para que eles intenten responderme no seu inglés moi característico, mesturado con palabras en español porque non saben cómo se dí, repítolles a expresión coa palabra en inglés para que lles vaia sonando, repaso o que viron o día anterior con xogos, mímica, debuxos, preguntas dialécticas sobre o tema...ata que chega a profesora, como unha especia de quecemento inicial.
Nesta sesión ocorreu algo parecido. Tiven que empezar a clase eu soa, polo que collín o póster da casa da bruxa co que traballaran uns días antes, coloqueino no encerado e pregunteilles si recordaban o vocabulario das partes da casa:
-Do you remember the parts of the house?
-Yes, Yes....
-No, no....
-Yo no me acordé de estudiarlo
-Have you not studied the vocabulary? (con cara de enfado). Ok, now we are going to review the parts of the house, so pay attention. Who wants to write in the blackboard the word "bathroom"?
A maioría levanta a man, así que sae un ao encerado a escribir a palabra. Si a escribe ben pois dígolle "very good", "good" para animalo, se a escribe incorrectamente pregunto a toda a clase "What's wrong in the word?"
-Is it inside ou outside the house?
-it is inside the house
-and is it upstairs or downstairs?
-it is upstairs
Todas estas preguntas, sobre todo as primeiras veces, sinalando no póster para que identifiquen e asocien o significado destas palabras sin decírllelo en español. Despois de dúas veces xa o tiñan perfectamente collido e respondían ás cuestións sin problema nin caras raras
Cando xa tiñamos todas as partes completas da casa ocorreúseme unha actividade de mímica (estaba improvisando porque non tiña nada preparado) para que practicasen o presente contínuo, as partes da casa e as accións, polo que me puxen a escenificar diante deles unha acción que se fai nalgunha das habitacións da casa:
-Ok, pay attention to me! Where Am I?
-You are in the bedroom
-very well, and what am I doing?
-sleeping
-Ok, you say you are sleeping
-What Am I now?
...e así estivemos ata uns 20 min. de clase que chegou a profesora. Como estaban tan participativos e se estaban portando ben (iso quere dicir que non se me rebelaron ao ser eu a de prácticas) pois decidiu traballar cun conto no que practicarían ademáis das partes da casa, preposicións e descripcións.
Tell a story about Spot
Spot is missed and Sally, his mum, is looking for him (a profesora escenifica o conto para os nenos. É un conto desplegable)
-Is he behind the door?
Os nenos teñen que adivinar yes or no
-Yeees, Noooo ( a uns parécelles que sí e a outros que non)
Entón mira detrais da porta no conto e dí:
-No! but behind the door there is a very funny animal. He lives in the jungle, in a tree. It has got a very long tale and he likes bananas.
-it's a monkey, it's a monkey

Entón ábrese a porta e aparece un mono comendo un plátano
como non quero facerme pesada e a historia é un pouquiño larga para contala toda aquí decir soamente que Sally recorre varias partes da casa, busca en varios lugares, debaixo da alfonbra, dentro do cesto da roupa, no armario ata que atopa a Spot. Os nenos van interpretando pouco a pouco a historia, descubrindo animais, recordan as descripcións de formas e colores...
Para rematar:
-I'm going to repeat the story but I'm going to tell something wrong and you have to guess what is.
Ela vai contando a historia e dicindo algunha cousa mal para que os nenos digan o que é correctamente, ben pode ser a secuenciación da historia, as cores dos obxectos, as preposicións...
Pareceume unha clase moi entretida e participativa por parte dos nenos, que se rían vendo como Montse escenificaba con xestos e accións a historia, estaban pendentes de contestar se sí ou non se atopaba o cachorriño nos lugares que se ían dicindo.
Creo que me estou alargando neste comentario e non quero aburrir. Gustaríame comentar que hoxe a miña titora chegou pola mañán cunha revista, The Teacher's Magazine, para profesores de inglés, haina tamén para primaria e infantil. Eu descoñecía a súa existencia pero estívenlle botando unha ollada e ofreve moitos recursos, materiais e ideas para actividades para levar a cabo na aula de ingés para todos os niveis e idades en Primaria, actividades e tarefas que nada teñen que ver co libro de texto xa que en moitas delas teñen que preparar eles mesmos o material primeiro para poder realizalas, implicando aos nenos no proceso de aprendizaxe, noutras xa trae pósters ou material preparado. Chamoume a atención que son case todos xogos e actividades comuncativas en donde se practica a destreza comunicativa e oral da lingua sobre a escrita. O exemplar deste mes está adicado aos deportes, tema que comezamos a traballar cos alumnos de 6º e por iso a mercou, para sacar novas ideas. De feito, gustoume moito unha proposta para traballar o tema dos deportes con nenos de infantil ou 3º e 4º. Consistía en preparar unhas mini olimpiadas, en colaboración co mestre de Educación física e Educación artística, fomentando así a interdisciplinariedade, en donde os nenos tiñan que elaborar os instrumentos para xogar, as medallas, os podiums, a chama olímpica...todo o necesario para poder comezar unhas olimpiadas. Mentres, na aula de inglés iríase preparando aos nenos no tema sobre deportes que coñecen, instrumentos necesarios para xogar a eles, participantes en cada deporte, elaboración de murais sobre cada deporte, búsqueda de información básica en Internet (sempre guiada polo mestre) (tarefas posibilitadoras). Ao rematar a tarefa final, que sería a realización das olimpiadas, daríaselles uns diplomas de participación, as medallas aos gañadores. Non sei que vos parece, acáboo de describir moi escuetamente, si vos interesa pásovos máis información, eu teño a revista, pero a min recordoume bastante ao enfoque por tarefas que perfectamente se podería realizar preparándoo e organizándoo con tempo.

2006-03-07T04:19:00.000-08:00

SEMANA DA PRENSA

Esta semana é a semana da prensa así que todo o colexio está cheo de muráis de periódocos, revistas, postos de kioskos...Nas clases tamén prepararon murais coas distintas seccións dun periódico (as editoriais encárganse de enviar os periódicos para cada neno cada día durante esta ssemana). Os nenos o único que piden é ler as noticias, algo que non fan habitualmente nas súas casas. As noticiais sóanlle de oílas na tele.
A miña titora decidiu traballar coa prensa só nas clases de lingua castelá xa que lles comentou que en inglés ían moi atrasados e había que recuperar clases porque estaban moi verdes para os exames que se acercan. Gustaríame moito ver cómo traballaba as noticias de xornais ou revistas en inglés, si había algunhas adaptadas ás idades dos rapaces, cómo respondían eles na aula...pero como dixo que tiña que recuperar materia tampouco me atrevín a suxerirllo. Teño pensado ir a algún kiosko a ver si atopo algún tipo de material apropiado que poda empregar e propóñolle algo á profesora a ver qué lle parace. Non sei si haberá moito en inglés fóra dalgún periódico ou o Speak Up, que me parece un nivel bastante elevado para que eles o comprendan.
Con respecto ás clases, ademais das de lingua, hoxe tiven inglés con 5º e 6º. En 5º estase a explicar gramática para despois traballala e a profesora sacou ao encerado a 6 alumnos para preguntarlles os demostrativos, o artigo...Algúns deles xa dixeron de antemán que non o sabían porque non estudaran os apuntes polo que xa levan cada un unha nota para firmar na casa e un negativo na avaliación, co consecuente enfado da profesora que os está a avisar de que para a semana xa hai exame destes puntos en concreto, de que vaian estudando e preparando a asignatura día a día, que é a única forma de ir aprendendo, reforzando na casa o que se fai na clase. A verdade é que estas clases de gramática creo que lles resultan bastante monótonas e aburridas, ao mesmo tempo que complexas xa que penso que non é a forma de ensinar os compoñentes gramaticais, e ata que empezen a traballar con eles de xeito práctico, oral e escrito, non lograrán asimilalo e interiorizalo. Por exemplo, agora os de 6º xa están a confundir os plurais (que poñen 's), o xenitivo saxón e máis as contraccións do sustantivo co verbo to be (my mum's in the.......). Despois do pouco éxito de preguntar a lección (enfoque moi tradicional para a miña opinión. Comenteillo á titora e está dacordo conmigo pero díxome que era a única forma que encontrara para que estudaran a gramática. Antes non o facía e os nenos non sabían facer as tarefas que se propoñían na clase, non facían os deberes, tiñan moitísimos erros...) pasou a explicar o plural. Neste caso estiveron máis activos xa que a través de exemplos que eles mismos ían dicindo con sustantivos en plural foron extraendo as regras, que despois copiaron na libreta de notas.
A clase de 6º case transcorreu na súa totalidade correxindo as actividades que se mandaran para a casa. Houbo que explicar novamente algúns aspectos de xenitivo saxón que parecía que aínda non estaban claros. Nesta ocasión tocoume a min correxilos e cando vía que había erros escribía o erro no encerado e pouco a pouco ían dicíndome, entre todos, cal era o problema, ata que chegábamos á solución correcta (da que eles mesmos de daban conta e ao final din "pero se xa o sabía", "se está tirado, non sei por qué o fago mal"...), polo que fumos bastante lentos. Pero bueno, creo que mereceu a pena se agora o entenden mellor.

2006-03-06T10:10:00.000-08:00

COMEZANDO A TERCEIRA SEMANA

Hoxe podo estar máis contenta xa que pola mañán tiven varias clases de inglés. Xa estaba de lingua castelá!!!
Comezo por 4º. Creo que xa comentei, non me lembro que nesta clase estamos a dar as partes da casa. A semana pasada comezou a explicar "Outside the house", só algunhas palabras. Para isto a profe fai primeiro, coa axuda da casa que cada un dos nenos tivo que construir (papiroflexia) e pintar, un repaso daquelas palabras da casa que xa coñecían (door, windows, roof, garage...). Seguidamente, pregúntalles: "What can you see outside the house?" Os nenos comenzan a respostar en castelán aquelas partes da casa que se lles ocorren e ela sinalai no papel e pronuncia a palabra en inglés para que a vaian asimilando: chimney, plants, balcony, letter box, doorbell, fence, gate, aerial...Volta a pronunicalas todas para que as vaian repetindo tamén.
A continuación fai un debuxo grande dunha casa e coloca as palabras coa súa parte da casa correspondente. Dílles aos nenos que miren as palabras durante dous minutos moi atentamente. Pasado ese tempo borra as palabras pero non o debuxo (os nenos protestan, que agora non as poderán copiar, non van a saber cómo se escriben...pero o que non saben é que van a xogar a escribilas para que así as interiorizen mellor xa que fan o esforzo de pensar cal é cal e cómo se escribe cada palabra sin adicarse simplemente a copialas na libreta). Fanse dous equipos, equipo A e B, sae unha persoa de cada equipo, a profe dí unha palabra, por exemplo "wall" e un dos nenos trata de escribila, correctamente, no lugar que corresponda do debuxo da casa. Se a escribe mal ou non a sabe o turno pasa ao contrinciante do equipo contrario. E así ata completar novamente todas as palabras que tiñamos ao principio. Mediante este xogo, ademais de motivar, divertir aos nenos, practican escritura e pronunciación sen darse conta, porque eles están pensando en que o seu equipo gañe, e non vexades as ganas que lle poñen, e o mal que o pasan cando fallan algunha, ou non se acordan, cómo protestan cando o equipo contrario acerta...Pasámolo moi ben, profes e alumnos. Algo que me gusta moito desta mestra é que traballa a través de xogos ou tarefas orais con eles para ensinarlles a nova lingua, sobre todo nos niveis máis baixos, 3º e 4º. Cando remata o xogo e as palabras están de novo escritas teñen que debuxar cada un unha casa e colocar as palabras correctamente na súa libreta.
Para rematar, quedaban uns 10 minutos, repasa as accións que xa estiveran traballando unhas semanas antes mediante mímica. A profesora representa unha acción e os nenos teñen que adivinar de qué se trata:
-"What am I doing?"
-cooking
-that's no correct. You have to say, you are cooking. Repeat.
-You are cooking
And so on....
Bueno, esta foi unha das sesións que tiven hoxe. Pareceume que os nenos o pasaron ben, estiveron moi participativos e activos durante toda a clase e practicaron tódolas destrezas conxuntamente. Podo comprobar que cando se interacciona con eles están moito máis receptivos que cando se chega a unha clase, se colle o libro e se fan exercicios ou se explica a lección así sen máis. Aínda que teño que dicir que non son clases en donde predomine o enfoque comunciativo tal e como se nos propón dende as asignaturas de Desenvolvemento ou Lingüística

2006-03-03T04:19:00.000-08:00

REMATE DA SEGUNDA SEMANA

A verdade e que esta semana foi un pouco aburrida e monótona en canto a dinámica de clases xa que de inglés case non tiven ningunha, só con terceiro, e a que tiven hoxe, adicouse a correxir os exames feitos a semana pasada, repasar erros, volver a explicar aquelo no que fallaron (empregou bastante a pregunta dialéctica para correxir os erros, facerlles pensar aos rapaces nos fallos que tiveron e como era a solución correcta, en ningún momento ela o dixo, fóronno deducindo eles mesmos, unhas veces individualmente e outras conxuntamente toda a clase). O resto das clases tocou lingua castelán e tamén corrección dos exames. Espero que a semana que ven sexa máis dinámica e se poida propoñer e facer algo interesante.
Como xa dixen nos primeiros comentarios, estou en 5 cursos, e chámame a atención que en cada un deles só haxa 7-8 nenos que rindan ben, que se esforzan e lles ves interese. O resto está totalmente pasota, non presta atención, nin siquera abren o libro ou a libreta, non participan nas actividades comunicativas nin doutro tipo, interrumpen na clase....A verdade é que é desmotivador para eles e para os profesores que ven cómo eses nenos se están perdendo na asignatura, están retrasando na aprendizaxe (algúns xa se quedan despois da clase para facer as tarefas, traballar coa profesora individualmente...). O problema máis grave, para min, é a falta de interese por parte dos pais sobre os avances/retrasos dos seus fillos na escola. Algúns nin siquera pasaron por alí en todo o curso pese ás notas da profesora de que o neno non traballa, está totalmente perdido e despistado na clase, non trae as tarefas feitas, entre outras cousas. Se os nenos ven que os pais non amosan interese polo seu rendimento, aprendizaxe, polos traballos que fan, as actividades que teñen que facer..¿qué se pode esperar? pois pasotismo, desaprendizaxe, falta de interese, desmotivación...Creo que a familia ten un papel fundamental, primordial, eu diría, na educación dos fillos (e non falo só de coñecementos, senón tamén de actitudes, valores, saberes) e cando este pilar falla tamén se irá abaixo o labor dos mestres, que repercutirá, por tanto, no proceso de ensinanza-aprendizaxe dos nenos en calquera área. Este é un tema do que falamos moito a miña titora e máis eu xa que cada día ocorre algo novo ao respecto, excusas que traen os nenos, notas sen firmar, pais que non aparecen, descontrol, falta de atención por parte dos nenos na clase, eso sí, teñen todo o que queren e máis (móviles, mochilas, videocámaras, roupas...) Nalgúns casos son os avós (están máis en contacto cos nenos que os propios pais) ou as irmás as que acoden ao colexio a falar cos profesores. Ata este punto chegamos.

2006-03-02T04:15:00.000-08:00

DE VOLTA DE CARNAVAIS

Depois deste mini descanso duns días, votamos mans á obra. Os nenos veñen con máis forza e moito máis revoltosillos.
A verdade é que sobre as sesións de hoxe nada podo dicir porque estiven toda a mañán en lingua castelán e tiven que atender a unha clase de mates (que se me dan fatal) xa que o profesor non estaba e a miña titora pediumo para así poder ela ensaiar a obra de teatro para o Día das Letras Galegas cos rapaces. Xa me vedes a min facendo divisións e fraccións, case non me lembro!!!! Fai motísimo tempo.
Algo sí me chamou a atención na clase de lingua castelán de 4º. Case ao final, a profesora decidiu facer un dictado sobre palabras homófonas, que é sobre o que agora están a traballar. Á hora de correxir, algúns dos nenos, non todos, tiñan posto "my amigo Pedro" en lugar de "mi amigo Pedro". A profesora comentoume que era moi típico neles este tipo de erros, sobre todo nesta idade e neste momento de apredizaxe da nova lingua que a relacionan coa súa propia, que tamén dalgunha forma están a aprender. Lembroume nese momento as lecturas dos libros para Lingüística e Desenvolvemento Curricular, sobre todo o de Formación en Didáctica cando se falaba da relación da L1 e L2 e da problemática das transferencias dunha a outra lingua, propias do procedo de aprendizaxe.
O día anterior tiven só dúas clases de inglés, nunha delas, con nenos de 3º intentei ao rematar entablar un debate-charla sobre a sesión que acababan de ter con algúns deles e coa profesora para respostar ás preguntas propostas para o análise da práctica. Parecueume unha sesión interesante para traballar sobre ela xa que estiveran bastante activos, cantando, debuxando a cara coas súas partes, xogando....Noutras ocasións intentarei analizar unha máis tradicional para comparar opinións. Os nenos estaban un pouco reticentes, e algúns nin contestaban, outros decían cousas que non tiñan relación co tema e outros sí se amosaban interesados, pero creo que o voltarei a intentar noutra sesión a medida que vaian collendo máis confianza, xa que agora empezan a comentar cousas durante a clase, ou ao final sobre os temas que están a traballar. O problema é que xeralmente teñen presa para marchar a casa a comer, ou chega a profesora doutra materia e teño que marchar. Case non me dá tempo de falar con eles. Sí teño máis tempo de comentar algunhas cuestións coa profesora. Non sei, está todo tan programado en cuestión de horario que é un pouco compricado e si lles pregunas nun momento do recreo xa non se lembran do que fixeron, dín que queren ir xogar...
A paciencia é un valor engadido e seguireino intentando ata que me dé resultado.

2006-02-24T05:01:00.000-08:00

CHEGAN OS CARNAVAIS
hoxe os rapaces estaban bastante revolucionadillos, preparándose para a festa de disfraces que tiñan pola tarde. Ademais era día de controis e entrega dos resultados dos controis anteriores. Peor que peor.,
Pouco a pouco me vou enterando de cousiñas sobre o centro. Nas clases hai persoas encargadas de colocar as mesas, limpar o encerado, escribir a data e o tempo, repartir os libros de reflexión...que van rotando ao longo da semana. Tamén na clase de 6º algúns rapaces se encargan da reciclaxe de papel e de pilas que van recollendo, durante o recreo do venres, polas restantes aulas e deposítanno todo en contenedores que o centro ten específicos para este menester. Paréceme unha iniciativa de concienciación do medio ambiente bastante interesante.
Durante a realización do control de 6º, de inglés, a profesora estívome comentando que fai uns anos cos rapaces de 6º e en colaboración con mestres doutros colexios, realizou unha serie de tarefas para un proxecto de reciclaxe en inglés, que acabou publicando a Xunta. Consistía en publicar revistas, facer murais, buscar información....Non tiña o material no colexio pero díxome que á volta de carnaval podíamos falar máis detidamente sobre o tema. Pareceume moi producitvo e interesante para fomentar o tipo de aprendizaxe interactivo, comunicativo e significativo que se ven propoñendo. Que os nenos saiban que o que están facendo, no que están traballando, serve para algo ao mesmo tempo que aprenden significativamente a lingua porque se comunican nela, traballan con ela.
Bueno, xa dixen que esta semana non foi moi productiva en canto a observar como a profesora leva a clase, cómo a planifica e a executa xa que na maoioría se estiveron facendo controis. Espero que dende a semana que ben, tanto eu coma ela, teñamos máis tempo, fóra das clases, nos descansos, no recreo, para falar máis tranquilamente.
Ata a volta de carnavais.

2006-02-23T04:14:00.000-08:00

SEGUIMOS COÑECÉNDONOS
Ola de novo, hoxe non teño moito que comentar xa que me paso a mañán facendo controis e correxindo exames que tiñan esta semana antes de Carnaval. Qué traballo!!! Hoxen tiven exames de lingua castelán, xa vos comentara que tamén estou en clases de lingua castelán. Ata o de agora é ás que máis asisto.
Hoxe tamén baixamos a última hora á aula de informática cos nenos de 3º curso. Pedíronllo á profe e por suposto teñen moito poder de convicción. A aula de informática tiña bastantes ordenadores, pero nun estado un pouco ruinoso. Moitos deles non funcionaban, polo que os rapaces tiveron que compartir ordenador, algo un pouco compricado xa que o tipo de programa que se traballou requería traballo individual. Era un programa dunha editoral, SM, sobre lingua castelán. Ven cos libros de texto, polo que se divide en temas. Trátase duns rapaces que chegan a un castelo cheo de magos, dragóns, fadas... no que atopan moitos impedimentos para avanzar. Os nenos teñen que atopar os obxectos nas determinadas salas do castelo que lles den acceso ás preguntas para respostar é así continuar o seu camiño. Aínda que os nenos o pasaron pipa e víanse moi motivados e interesados, e esta sesión lles sirveu para recordar contidos xa traballados reforzando así a súa aprendizaxe, este programa é moi similar aos CLIC que empregan tamén moitos colexios e que, dende o meu punto de vista, non deixan de ser exercicios moi similares aos desenvolvidos con lápiz e papel pero noutro formato. Ás veces gustaríame comprobar cómo os nenos traballarían con outro software educativo que fomentase esa aprendizaxe significativa e activa.

2006-02-22T04:34:00.000-08:00

COMEZO DUNHA NOVA ANDADURA

Antes de empezar direi que estou no colexio da Inmaculada, aquí en Santiago. A verdade é que non o coñecía e dende o primeiro día estame a sorprender gratamente. Sinto boas vibracións. O mellor é que chegue media hora antes xa que pensaba que empezaban ás 9 da mañán e comenzan ás 9:30. Nunca chegar tarde o primeiro día!!!!!!
Prácticamente comezei a semana xa movidilla porque o segundo día, onte, xa tiven que acompañar á miña titora, profesora de inglés e lingua castelá, tamén titora do grupo de 6º de primaria, a unha viaxe a Coruña. Estivemos vendo o Acuario, o Museo do Home e o Planetario. Acabei esgotada, pero serviume como toma de contacto cos rapaces e tamén coa profesora, que me estivo comentando algúns aspectos académicos e tamén familiares dalgúns deles. Fixo bastante fincapé na importancia da familia, que hoxe en día parece que non apoia ou non presta tanta atención á educación dos seus fillos. Faloume de anécdotas cos pais, que aparecen a finais de curso preguntando por qué os seus fillos suspenden cando ao mellor xa lles mandaran notas para que pasasen polo colexio a reunirse cos profesores pola mala marcha do rapaz/a no curso.
Con respecto á profesora, aínda nos estamos a coñecer. Comenteille o plantexamente das prácticas e pareceulle interesante. Veremos cómo transcorren estas semanas. Estou entablando bastante boa relación con ela, ou eso penso, falamos bastante sobre aspectos académicos, a relación cos rapaces, cos pais, cos seus compañeiros...(Teño que dicir que imparte docencia a 3º, 4º, 5º e 6º de Primaria, polo que seguro que ao principio terei un caos cos cursos e cos nenos). Non se amosa para nada distante, senón cercana e comunicativa, respostando a todas as cuestións que lle vou facendo na marcha da clase.
Con respecto á súa metodoloxía, teño que dicir que ata o de agora non puiden ver moito, sobre todo de inglés, xa que tamén vou ás clases de lingua castelá. Sorprendeume bastante que fosen nas primeiras páxinas do libro de texto. Pregunteille a qué se debía. Non o emprega moito. Ten bastante material preparado por ela mesma, e incluso polos nenos, que vai actualizando dependendo do que teña planificado para as distintas sesións e cursos.
Ata o de agora non se me ocorre moito máis relevante. Seguirei escribindo.

2006-02-16T05:04:00.000-08:00

Ola, acabo de crear o meu diario para prácticas. A partir da semana que ven espero colocar aquí todas as miñas dúbidas e impresións.
Ata logiño.